Czym wyrównać ściany? Praktyczny poradnik

Nierówne ściany to coś, co wielu ludzi odkrywa dopiero w momencie, gdy zaczyna malować lub naklejać tapetę na czystym świetle. Wtedy okazuje się, że wszystkie niedoskonałości stają się widoczne jak na dłoni a każdy pociąg wałkiem podkreśla kolejną krzywznę. Problem w tym, że nierówności na ścianach nie znikają same z siebie, a każde kolejne warstwy farby czy tapety tylko je kamuflują, nie rozwiązując. Rzecz jasna, wynik wygląda mniej profesjonalnie i znacznie szybciej się niszczy. Dobra wiadomość wyrównanie powierzchni wcale nie musi być skomplikowane i drażniące. Wszystko zależy od tego, jak poważny jest problem, jakie masz zasoby i ile czasu chcesz poświęcić. W tym artykule przejdziemy przez praktyczne metody od szpachlowania przez tynkowanie aż do montażu płyt karton-gips pokazując, która z nich sprawdzi się w Twojej sytuacji.

• Kiedy wyrównywać ściany
• Jak wyrównać krzywą ścianę
• Jak wygładzić chropowatą ścianę
• Wybór metody wyrównywania ścian
• Szpachlowanie ścian krok po kroku
• Tynkowanie ścian gipsem i cementem
• Montaż płyt karton-gips na ściany
• Przygotowanie do malowania i tapetowania
• Pytania i odpowiedzi Czym wyrównać ściany?

Kiedy wyrównywać ściany

Pytanie "Czy na pewno trzeba wyrównywać ściany?" pada całkiem naturalnie, szczególnie jeśli brakuje Ci doświadczenia w remontach. Odpowiedź brzmi prawie zawsze warto, ale skala działań zależy od konkretnego stanu i planów na ścianę. Jeśli zamierzasz namalować delikatną farbą przesłaniającą, mogą wystarczyć minimalne zabiegi. Natomiast jeśli chcesz zaśnieżystą białą farbę bez tekstury albo błyszczące drażliwe płytki, każda nierówność będzie się rzucać w oczy jak szmata do byka.

Typowe sytuacje, w których wyrównanie staje się konieczne, to przede wszystkim nowe budynki po stanie surowym. Tu ściany często noszą ślady pracy tynkarza miejsca niedokładnie wyrównane, nieregularnie zaciągnięte czy z drobnymi pęknięciami. W starszych mieszkaniach problemy mogą być bardziej rozmaite od zwykłego osiadania budynku (powodującego delikatne załamania) po właściwie zniszczonym podłożu z opadającą starą tynką. W takich przypadkach wyrównanie to przygotowanie do ostatecznego wykończenia, które determinuje nie tylko estetykę, ale też trwałość całego dzieła.

Kolejny moment do działania to moment przejęcia mieszkania z developerem, gdzie często okazuje się, że to, co wyglądało gładko w półmroku na placu budowy, pod ostrym światłem żarówki odkrywa całe zastępy nierówności. Wiele osób ignoruje te problemy, myśląc, że farba je ukryje. Niestety, farba przezroczysta to nie jest rozwiązanie owszem, zmienia kolor powierzchni, ale krzywe pozostają krzywymi. Ostateczny efekt zawsze będzie średniość zamiast profesjonalizmu.

Polecamy Jak wyrównać bardzo krzywe ściany

Jeśli planujesz mocne oświetlenie w pokoju, bocznymi lampkami czy paskami LED, wyrównanie staje się praktycznie obowiązkowe. Takie światło eksperymentuje każdą minimalną nierówność, rzucając cienie, które robią wrażenie, że ściana żyje własnym życiem. W łazienkach i kuchniach, gdzie będzie woda i parą, wyrównanie jest też ważne, bo pomaga w równomiernym przyleganiu płytek i zmniejsza ryzyko wilgoci przenikającej w pęknięcia.

Jak wyrównać krzywą ścianę

Krzywe ściany to coś całkiem innego niż po prostu chropowate czy pofałdowane. Mówimy tu o sytuacjach, gdzie ściana jest dosłownie wygięta albo wygina się "do wewnątrz" (co czasem zdarza się w starszych budynkach ze względu na osiadanie), albo "na zewnątrz". Taka krzywizna zmienia optykę całego pomieszczenia i bardzo trudno jest ją ukryć za farbą. Dlatego tutaj najczęściej trzeba sięgnąć po bardziej zaawansowane metody.

Pierwsza opcja to całkowite wyrównanie za pomocą mas wyrównujących. Brzmi to dzielnie, ale w praktyce oznacza naniesienie grubszej warstwy materiału (do kilku centymetrów) na miejsce, gdzie ściana się zagina. Metoda ta sprawdza się dobrze przy krzywiznach do około 2-3 centymetrów. Jeśli różnica jest mniejsza, z powodzeniem wystarczy szpachla gipsowa lub tynk gipsowy. Jeśli większa przechodzisz do płyt karton-gips, która pozwala na wyrównanie nawet dużych nieregularności bez narażania się na kruchość i pękanie grubszych warstw szpachli.

Polecamy Jak wyrównać ściany w starym domu

Ważne jest tutaj zdiagnozowanie, czy krzywizna pochodzi z podłoża (to znaczy sama konstrukcja ściany jest wygięta) czy z poprzedniego wyrównania. Jeśli to podłoże, musisz zdecydować, czy chcesz je fizycznie "prostować" (co wymaga ingerencji konstrukcyjnych), czy raczej pracować na nowej powierzchni za pomocą płyt gipsowych. Druga opcja jest zdecydowanie łatwiejsza i bardziej popularna w remontach prywatnych.

Przed przystąpieniem do wyrównania zawsze przeprowadź prosty test weź długą przednią lub poziomicę i przyłóż do ściany w różnych miejscach. Zobaczysz dokładnie, gdzie i jak bardzo ściana odbiega od pionu. To daje Ci informację, czy masz do czynienia z drobnymi wahaniami, czy z poważnym wygięciem wymagającym poważniejszych działań.

Jak wygładzić chropowatą ścianę

Chropowatość to zupełnie inny problem niż krzywizna. Ściana może być krzywa, ale gładka i odwrotnie, może być prosta, ale szorstka jak napoczęty blok betonu. Chropowatość pojawia się wtedy, gdy poprzedni tynk lub szpachla były nierównie zaciągnięte, są pęknięcia drobne jak sieć pająka, albo po prostu materiał podłoża jest wynaturalnie szorstki.

Zobacz także jak wyrównać farbę na ścianie

Rozwiązanie tutaj zależy od skali problemu. Jeśli mamy do czynienia z drobiną chropowatością, zwykłe szlifowanie ścianę przy użyciu papierów ściernych o zróżnicowanej ziarnistości da niezłe rezultaty. Zarabiasz papierem o numeracji 120-150 (bardziej agresywnym), a skończysz numeracją 240-280 (delikatniejszym). To zajmuje czas i robi sporo kurzu, ale jest tanie i dostępne dla każdego.

W przypadku głębszych nierówności, gdzie szorstka strefa zajmuje większą powierzchnię, warto położyć cienką warstwę szpachli wyrównującej. Materiał ten ma zdecydowanie lepsze właściwości niż tradycyjna szpachla gipsowa jest bardziej plasticzny, lepiej się rozkłada i tworzy bardziej jednorodną powierzchnię. Po wyschnięciu ponownie szlifujesz papierem o wymaganej ziarnistości. Wysiłek jest spory, ale efekt zapewnia idealnie gładką powierzchnię.

Przeczytaj również Jak wyrównać ściany w bloku

Jeśli chropowatość pochodzi z betonu albo starego tynku cementowo-wapiennego, którego nie chcesz całkowicie usuwać, możesz zastosować primer specjalizowany na takie podłoża. Następnie naniesiecie pierwszą warstwę szpachli wyrównującej, która "wchodzi" w opory, wypełniając zagłębienia. Dopiero potem druga warstwa i szlifowanie. To bardziej pracochłonne, ale daje długoterminową trwałość.

Wybór metody wyrównywania ścian

Każda z metod wyrównania ma swoje zastosowanie, koszty i ograniczenia. Aby wybrać właściwą, musisz ocenić trzy kluczowe czynniki skalę problemu, budżet i dostępność czasu. Poniżej znajduje się praktyczne podsumowanie, które ułatwi Ci decyzję.

Teraz przeanalizujmy, co wybrać w zależności od Twojej konkretnej sytuacji. Jeśli właśnie przejąłeś nowe mieszkanie ze stanu surowego i ściany są generalnie w porządku, ale mają kilka drobnych nieregularności, masa wyrównująca lub tynk gipsowy będą dla Ciebie wystarczające. Jeśli chcesz zaoszczędzić maksymalnie, szpachla gipsowa + szlifowanie to praktycznie bezkosztowa metoda dla drobnych problemów.

Przeczytaj również Czym wyrównać ścianę po skuciu płytek

W przypadku starszych domów, gdzie ściany "żyją" czyli czasami pojawiają się nowe pęknięcia lepszym wyborem będzie tynk cementowo-wapnienny. Material ten jest bardziej elastyczny i lepiej znosi mikroruchy, dlatego mniej się pęka niż gips. To szczególnie ważne w warunkach wysokiej wilgotności lub w pomieszczeniach, gdzie temperatura szybko się zmienia.

Jeśli masz do czynienia z bardzo nierównymi ścianami na przykład ze starą, opadającą tynką albo z dużymi różnicami w pionie płyty karton-gips to najlepsze rozwiązanie. Owszem, zajmą trochę powierzchni (około 5 cm z szkieletem), ale pozwolą uzyskać doskonałą płaską powierzchnię bez względu na to, co jest pod spodem. Plus do tego łatwo ukryjesz kable, rury czy przewody w tak zwanej "ściance", a całość będzie bardzo trwała i izolacyjna.

Szpachlowanie ścian krok po kroku

Szpachlowanie to podstawowa i stosunkowo łatwa metoda wyrównywania małych nierówności. Choć prawie każdy może to robić, sukces zależy od precyzji i cierpliwości. Zanim przystąpisz, zebierz materiały szpachla gipsowa (wybierz tę do całego domu lub wyrównującą, w zależności od potrzeb), woda, wiadro, szpachla (narzędzie) w rozmiarach od 20 do 45 centymetrów, papier ścierny od 120 do 280, gruntowanie primer oraz szmaty i gąbka.

Pierwszy krok to przygotowanie podłoża. Usunięcie starego, luźnego tynku, kurzu, pajęczyn wszystkiego, co mogłoby zmniejszyć przywieranie szpachli. Jeśli ściana jest bardzo porous (jak surowy beton), nalej gruntownika primer. Czekasz, aż wyschnie (zwykle kilka godzin), bo gruntownik zmniejsza absorpcję i daje szpachli lepsze przyleganie. Brak tego kroku oznacza ryzyko, że szpachla będzie się łuszczyć po kilku miesiącach.

Teraz przychodzi sama szpachlowanie. Przygotowujesz szpachla w wiadrze mieszasz proszek z wodą, mieszając do konsystencji maślanki. Zbyt gęsta nie będzie się rozkładać, zbyt rzadka będzie spływać. Szpachla, którą już kupiłeś gotową (nie musisz mieszać), jest droższa, ale bezpieczniejsza dla początkujących. Nałóż szpachlę na narzędzie szpachelką (trzymając ją prawie równolegle do ściany) i mocnym, pewnym ruchem rozciągnij materiał po problemowej strefie. Kluczowe jest to, żeby warstwa była równomiernie rozłożona i nie ma bąbli powietrza.

Jeśli wyrównujesz głęboką nierówność, robisz to w kilku warstwach, a nie w jednej grubej. Każda warstwa to maksymalnie 2-3 milimetry. Czekasz na wyschnięcie poprzedniej warstwy (zwykle 24 godziny, ale sprawdź opakowanie), szlifujesz papierem 120, a następnie nakładasz następną. To trwa, ale gwarantuje solidny wynik bez pęknięć i łuszczeń.

Po ostatniej warstwie czekasz na całkowite wyschnięcie, a potem szlifujesz papierem o rosnącej numeracji (120, 150, 220, 280). To nudne, ale każde przejście zmniejsza zadrapania i tworzy gładszą powierzchnię. Na koniec usuwasz cały kurz (wilgotną szmatą, nie zalewając ściany) i gruntując ponownie, zanim będziesz malować. Ta druga gruntowka jest ważna, bo wyrównana ściana z szpachli ma różną porowatość, a farba bez gruntownika będzie się położyć nierównie.

Tynkowanie ścian gipsem i cementem

Tynkowanie to metoda bardziej zaawansowana niż szpachlowanie, bo pracujesz z większą ilością materiału i większymi powierzchniami. Tynk gipsowy i tynk cementowo-wapnienny to dwie różne opcje, każda z innymi właściwościami. Wybór między nimi zależy od warunków panujących w pomieszczeniu i stanu podłoża.

Tynk gipsowy szybki i łatwy

Tynk gipsowy świetnie sprawdza się w suchych wnętrzach sypialniach, salonach, gabinetach. Material jest łatwy w obróbce, szybko schnie (24-48 godzin) i tworzy gładką powierzchnię bez much problemów. Zawiera gips, który ma świetne właściwości regulacji wilgotności pochłania nadmiar pary wodnej, a gdy jest sucho, oddaje ją z powrotem. To naturalna wentylacja ścian, co korzystnie wpływa na mikroklimat pokoju.

Przygotowanie do tynkowania gipsowego jest podobne do szpachlowania gruntownik, przygotowanie powierzchni, mieszanie materiału. Jednak tutaj pracujesz szybciej i z większymi ilościami. Zamiast szpachli, używasz pacy do nałożenia tynku. Robimy to w jednej warstwie, zwykle o grubości 5-10 milimetrów. Musisz pracować rytmicznie i sprawnie, bo gips szybko twardnieje. Jeśli się postaraj, aby powierzchnia była jak najbardziej wyrównana zaraz po nałożeniu szlifowanie później będzie znacznie łatwiejsze.

Po wyschnięciu szlifujesz papierem ściernym (zacznij od 120, kończysz na 280). Gips się szlifuje znacznie łatwiej niż szpachla i tworzy bardzo ładną, jednorodną powierzchnię. Na koniec gruntownik i malowanie. Efekt to naprawdę profesjonalnie wyglądające ściany, które wyglądają jak z katalogu wnętrz.

Tynk cementowo-wapnienny do wilgotnych pomieszczeń

Jeśli masz łazienkę, kuchnię lub piwnicę, gdzie wilgotność jest wysoka, tynk cementowo-wapnienny to lepsza opcja. Opiera się on na cement i wapno, a nie na gipsie, dlatego znacznie lepiej znosi wodę. Material jest bardziej "oddychający" (przepuszcza parę wodną) i bardziej odporny na zarośnięcie grzybami. Minusem jest to, że schnie dłużej (3-5 dni) i jest nieco bardziej pracochłonny w obróbce.

Procedura jest zbliżona gruntownik, mieszanie, nałożenie. Ale tu musisz pamiętać o jednym tynk cementowo-wapnienny ma tendencję do pękania, jeśli naraz nałożyć zbyt grubą warstwę. Dlatego robi się to w dwóch warstwach pierwsza (szorstkość) około 5-7 milimetrów, druga (glancowanie) około 3-4 milimetry. Między warstwami czekasz na zastygnięcie pierwszej (zwykle 24-48 godzin). Szlifiowanie robisz delikatnie, papierem o wyższej numeracji (200-280), bo cement się szlifuje trudniej niż gips.

Tynk cementowo-wapnienny nie lubi szybkiego wysychania jeśli ma zbyt dużą temperaturę lub sloneczko pada bezpośrednio na niego, trzeba go spryskiwać wodą przez kilka dni. To dodatkowy krok, ale gwarantuje, że nie będzie pęknięć i sieci pęknięciami. Po całkowitym wyschnięciu (co może zająć nawet tydzień) możesz malować. Niektórzy wybierają malowanie niebezpośrednio, ale dużo osób pozostawia naturalną teksturę cementu i wapna, szczególnie w klasycznych wnętrzach.

Montaż płyt karton-gips na ściany

Płyty karton-gips to rozwiązanie dla tych, którzy chcą radykalnie wyrównać ściany bez względu na to, jak bardzo są zniszczone. Metoda polega na montażu metalowego szkieletu (ramy) do istniejącej ściany, a następnie przykryciu go płytami gipsowo-kartonowymi. Efekt to doskonale gładka powierzchnia, którą możesz malować lub tapetować.

Materiały i narzędzia

Do montażu będziesz potrzebować profili metalowych (UD do zawieszenia, CD do poprzeczki), zawieszów metalowych, śrub do gipsu, płyt karton-gips (grubość zwykle 12,5 mm), spoiny (masa do spajania), szpachli gipsowej, papieru ściernego, priobnika i narzędzi wiertarki-wkrętarki, poziomnicy, miarki i markera. To spory zestaw, dlatego wiele osób zleca tę pracę zawodowcom.

Przygotowanie i montaż szkieletu

Pierwszy krok to wyznaczyć linię, gdzie będzie przebiegać nowa ściana (zwykle równoległa do istniejącej). Musisz uwzględnić, że szkielet razem z płytą zajmie około 5 centymetrów. Jeśli to za dużo (wąski korytarz), możesz zmniejszyć grubość do 3 centymetrów, ale wtedy stracisz możliwość ukrycia większych kabli. Po wyznaczeniu linii mocujesz profil UD (dolny) do podłogi, a następnie górny profil UD do sufitu. Używasz kołków rozporowych lub wpustów, jeśli to beton, albo zwykłych kołków i śrub, jeśli to cegła.

Następnie do tych profili UD wstawiasz pionowe profile CD, rozkładając je co około 60 centymetrów. Każdy profil mocujesz za pomocą zawieszów metalowych do istniejącej ściany. Tu jest kluczowe sprawdzaj poziomicą, żeby wszystko było proste, bo każdy błąd teraz będzie widoczny w ostatecznym wyniku. Jeśli ściana jest bardzo krzywa, zawiesy pozwolą Ci na wyregulowanie głębokości "wysunięcie" lub "wcześnięcie" profilu CD względem głównej ściany.

Montaż płyt i spajanie

Po gotowym szkielecie przychodzi czas na płyty. Zaczynacie od dołu, przycinając je na odpowiednią wysokość. Mocujesz płyty do profili CD śrubami do gipsu (co około 15 centymetrów), wciskając je w materiał, ale nie przyciskając zbyt mocno taka głowa śruby powinna być nieznacznie wgłębiona w powierzchnię płyty, ale bez przerwania papieru otaczającego gips.

Po przykryciu całej ściany płytami przychodzi najbardziej czasochłonna część spajanie. Spoinami wypełniasz szczelinę między płytami, a następnie szpachlą gipsową wyrównujesz całą powierzchnię. Robimy to w minimum dwóch warstwach, a często w trzech. Między warstwami szlifujesz papierem 120, a na koniec papierem 220-280. To może zająć kilka dni, ale efekt to doskonała, gładka powierzchnia jak z salonu.

Wielka zaleta tej metody to możliwość ukrycia za płytami kablów elektrycznych, rur, przewodów słuchawek czy nawet instalacji grzewczych. Dodatkowy bonus jeśli umieszczysz między szkieletem a płytą wełnę mineralną, znacznie polepszysz izolację akustyczną i termiczną pokoju. To inwestycja, ale przychodzi się ona zwrócić przez lata komfortu.

Przygotowanie do malowania i tapetowania

Niezależnie od tego, którą metodę wyrównania wybrałeś, końcowe przygotowanie jest praktycznie identyczne. Po całkowitym wyschnięciu materiału (sprawdzaj dokładnie czas na opakowaniu, bo różne produkty schną inaczej) musisz gruntować powierzchnię. Gruntownik to warstwa preparatu, która wyrównuje porowatość ściany. Jeśli tego nie zrobisz, farba będzie się położą nierównie na bardziej porowatych miejscach będzie głucha, na mniej porowatych będzie błyszczać. Efekt to plamista, nieprofesjonalna powierzchnia.

Po gruntowaniu czekasz na wyschnięcie (zwykle 4-24 godziny, zależy od produktu i warunków), a następnie możesz przystąpić do malowania. Pierwsze dwa razy malują się grundą do farbę acrylowej lub wodnej (to tanie, ale ma słabe pokrycie), a dopiero trzecia warstwa to właściwa farba wybranego koloru. To czasochłonne, ale gwarantuje, że kolor będzie saturowany równomiernie.

Jeśli planujesz tapetowanie, procedura jest jeszcze prostsza. Po wyrównaniu i gruntowaniu przychodzi bezpośrednio naklejanie tapety. Tu nie ma trzeciej warstwy wystarczą dwie, a czasem jedna, jeśli tapeta jest gruba i wysokiej jakości. Ważne jest, żeby powierzchnia była idealnie gładka, bo każda nierówność będzie się "pychać" spod tapety i szybko się odklejać.

Jeśli w trakcie przygotowania do malowania odkryjesz, że powierzchnia nie jest już tak gładka, jak myślałeś (co czasem się zdarza ze względu na skurcze materiału), możesz dokonać ostatecznego szlifowania papierem 400-600. To bardzo delikatne szlifowanie, niemal czyszczenie, które nie zmienia geometrii ściany, ale usuwa mikronierówności. Przed malowaniem znowu odkurzasz i gruntusz. Ja wiem, że to brzmi jak nazbyt drobiazgowe, ale różnica w efekcie końcowym jest jelentna.

Pytania i odpowiedzi Czym wyrównać ściany?

• Jakie materiały najczęściej się używa do wyrównania ścian?

  Do wyrównywania ścian stosuje się głównie trzy grupy materiałów. Tynki gipsowe sprawdzają się świetnie w suchych pomieszczeniach szybko schnąć i łatwo się piłuje. W łazienkach czy kuchniach lepiej wybrać tynki cementowo-wapienne, bo lepiej znoszą wilgoć. Jeśli różnice w ścianach są większe niż kilka centymetrów, najlepiej montować płyty kartonowo-gipsowe to szybkie rozwiązanie, które daje całkiem płaską powierzchnię. Do mniejszych niedoskonałości wystarczą masy wyrównujące czy szpachle gipsowe.

• Kiedy zastosować tynk, a kiedy płyty gipsowo-kartonowe?

  Tynk wybierasz, gdy ściana ma niewielkie nierówności do około 2-3 centymetrów. Schnie naturalnie, tańszy jest niż płyty i nie zajmuje tyle miejsca. Płyty gipsowo-kartonowe to strzał w dziesiątkę, gdy ściana jest mocno pokrzywiona, ma duże uszkodzenia lub chcesz szybko ją wyremontować. Płyty montuje się suchą metodą, zaraz można szpachlować, a efekt jest ideał. Plusem jest też możliwość przeprowadzenia instalacji электрycznych czy wodnych w przeszczepach.

• Jak wybrać odpowiedni materiał do konkretnego pomieszczenia?

  Tu trzeba uwzględnić wilgotność powietrza. W sypialni czy salonie wystarczą standardowe tynki gipsowe są tanie i efektywne. W łazience lub kuchni musisz sięgnąć po tynki cementowo-wapienne albo specjalistyczne masy antygrzybiczne, bo zwykły gips się tu rozpada. Jeśli mieszkasz w starym domu z bardzo nierównymi ścianami, płyty kartonowo-gipsowe to rozwiązanie na lata. W nowych budynkach czasem wystarczy tylko szpachla wyrównująca na mocno zarysowanym tynku fabrycznym.

• Ile czasu zajmuje wyrównanie ścian przed malowaniem?

  To zależy od metody i stanu ścian. Szpachlowanie mniejszych ubytków trwa kilka godzin, ale suszenie między warstwami to cały dzień. Tynkowanie pokoju to zwykle praca na 2-3 dni, plus kilka dni suszenia. Montaż płyt kartonowo-gipsowych zajmuje dzień roboty, ale potem trzeba szpachlować połączenia to dodatkowo 2-3 dni. Liczę suszenie ogółem od 1 do 2 tygodni, zanim możesz malować. Pospiesz się, a ściana będzie wilgotna i farba się nie chwyci.

• Czy mogę sam wyrównać ściany, czy lepiej wezwać fachowca?

  Mniejsze naprawy szpachlowanie, uszczelnianie pęknięć to do zrobienia samemu. Wymaga cierpliwości i pewnej wprawy, ale nauczysz się szybko. Szpachlowanie całego pokoju to już bardziej czasochłonne, ale możliwe dla zdeterminowanego DIY-owca. Tynkowanie i montaż płyt to już powinno być w rękach profesjonalisty wymaga sprzętu, doświadczenia i pewnego oka do geometrii. Jeśli masz budżet, lepiej zapłacić fachowcowi i mieć spokojnie, niż miesiąc walczyć z pokrzywionymi ścianami i potem żałować.

• Jak przygotować ścianę do wyrównywania?

  Zanim cokolwiek naniesiemy, trzeba ścianę porządnie przygotować. Zmyj osad, kurz i starou farbę, która się łuszczy każda luźna warstwa będzie problemem. Jeśli masz pęknięcia, rozjedź je nożem do szpachlowania, żeby masa się lepiej zaczepiła. Na gołym murem użyj gruntownika on zapobiegnie szybkiemu wysychaniu warstwy i poprawia przyczepność. Na starym tynku też przydaje się grunt, szczególnie jeśli ściana absorbuje wodę. To nudne przygotowanie, ale gwarantuje, że wyrównanie będzie trwałe i nie będzie się łuszczyć za rok.